اثربخشی بسته آموزش دلگرم‌سازی والدین بر افزایش علاقه اجتماعی در نوجوانان با اختلال رفتاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد علامه طباطبایی، تهران، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بسته آموزش دلگرم سازی والدین بر افزایش علاقه اجتماعی در نوجوانان با اختلال رفتاری انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع نیمه آزمایشی پیش آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان پایه ششم تا نهم شهر تهران در سال تحصیلی 96-97 تشکیل داد. از این جامعه، نمونه‌ای به حجم 30 نفر از مدرسه رسالت (منطقه 1) شهر تهران با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شد، برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه علاقه اجتماعی آدلر استفاده شد. 30 مادر به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و  گروه گواه (15 نفر) قرار داده شدند، سپس گروه آزمایش به مدت 11 جلسه برنامه آموزشی دلگرم سازی را دریافت کرد و گروه گواه در هیچ مداخله­ای شرکت نکردند. داده­های حاصل از این پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در متغیر وابسته تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>p). بنابراین با توجه به نتایج بدست آمده می­توان نتیجه گیری کرد که تدوین برنامه آموزش دلگرم سازی برای والدین دارای نوجوانان با اختلال های هیجانی -رفتاری بر علاقه اجتماعی موثر است و از آن به عنوان روش درمانی موثر می توان سود جست.

کلیدواژه‌ها


ابولقاسمی، ش؛ فلاحی، س؛ بابئی، ط؛ و حجت، س ک. (1391). مقایسه اثربخشی آموزش دلگرم­سازی و مهارت های زندگی بر خودکارآمدی همسران معتادان. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، 4(3): 300-293

اسماعیلی نسب ،م.علیزاده ،ح.احدی،ح. دلاور، ع.، واسکندری،ح. (1390).مقایسه اثربخشی دو روش آموزش والدین با رویکرد آدلر - درایکورس و بارکلی بر بهبود مؤلفه های محیط خانواده در خانواده های دارای فرزندان با اختلال سلوک.روانشناسی بالینی، 1 (43)، 70-4.        

انیسی،جعفر. سلیمی ،حسین. میر زمانی ،محمود. رئیسی، فاطمه.  نیکنام، مژگان (۱۳۸۶). بررسی مشکلات رفتاری نوجوانان. علوم رفتاری. 1، 2. 163-170.

خباز،م. علیزاده، ح. دلاور، ع. صغری ابراهیمی، ق. رستمی، ر. بهجتی، ز. (1394). تأثیر برنامه آموزش عالقه اجتماعی (مادر-کودک) بر ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی کودکان با اختالل نافرمانی مقابلهای. پژوهشهای کاربردی روانشناختی، 6 (4)، 30-15.

سهرابی، فائزه؛ خانجانی، زینب؛ و زینالی، شیرین. (1394). اثربخشی آموزش فرزند پروری والدین بر کاهش علایم اختلال سلوک و بهبود سبک های فرزند پروری. مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان، 17 (2): 30-24

سیف، د. بشاش، ل. لطیفیان، م. (1383).تأثیر ابعاد ادراک خود بر روابط اجتماعی با همسالان در نوجوانان مراکز آموزشی استعدادهای درخشان و مدارس عادی. مجله روانشناسی.8، 1، 86-97.

صفاری نیا، مجید؛ و مهمان نوازن، اشرف. (1393). تاثیر آموزش خود دلگرم­سازی بر ارتقای مهارت های جرات ورزی و خودکارآمدی عمومی زنان سرپرست خانوار. فصلنامه زن و جامعه، 5(4): 130-74

عابدینی، ی. (1382). رابطه موفقیت تحصیلی، راه های مقابله با تنیدگی و جایگاه اجتماعی - اقتصادی در نوجوانان دختر. مجله روانشناسی.7، 1، 17-30.

مبینی،ا. (1391).بررسی اثر بخشی آموزش خود دلگرم­سازی به مادران بر کاهش تنیدگی والدینی در مادران دارای فرزندان با اختلال­های رفتاری. پایان نامه کارشناسی ارشد مشاوره خانواده. دانشگاه علامه طباطبایی.

Erentaitė, R., Vosylis, R., Gabrialavičiūtė, I., & Raižienė, S. (2018). How does school experience relate to adolescent identity formation over time? Cross-lagged associations between school engagement, school burnout and identity processing styles. Journal of youth and adolescence47(4), 760-774.‏

Ergüner-Tekinalp, B., & Terzi, Ş. (2016). Coping, social interest, and psychological birth order as predictors of resilience in Turkey. Applied Research in Quality of Life11(2), 509-524.‏

Frank, M. L., & Shoshana, A. (2019). " It was a kind of togetherness feeling": An Exploration of Social Interest in Early Recollections. The Journal of Individual Psychology75(1), 42-57.‏

Fung, T. Y., & Webster, R. (2018). Perceived Social Support, Social Interest, and Mental Health: Testing a Mediator Model. The Journal of Individual Psychology74(2), 157-171.‏

Hassan, B., Vignoles, V. L., & Schwartz, S. J. (2018). Researching identity styles in Pakistan: Confirmatory factor analysis and associations with commitment and value priorities. Identity18(3), 232-246.‏

Humayun, S., & Scott, S. (2014). Management of antisocial behaviour in childhood. Clinical Topics in Child and Adolescent Psychiatry,8(3): 57-73.

Lucena, J. A., Vallejo, K. O., & Jaua, M. Y. D. (2018). Characterization of the public and massive construction of social interest houses developed since 2005 in Lara State. Venezuela.‏

Melching. Jessica. A (2011). Exploring pawn-adolescent conflict: An examination of correlates and longitudinal (reactors in early adolescence, a thesis submitted to the graduate faculty of the University of New Orleans in partial fulfillment of the requirements.

Papagno, C., & Trojano, L. (2018). Cognitive and behavioral disorders in Parkinson’s disease: an update. I: cognitive impairments. Neurological Sciences39(2), 215-223.‏

SALIMI, B. H., FARKOORAVAND, P., & YOUNESI, J. (2015). The Effectiveness of Self-Encouragement Training in Mental Health of Women with Addicted Spouses.‏

Schubert, M., Hegewald, J., Freiberg, A., Starke, K. R., Augustin, F., Riedel-Heller, S. G., ... & Seidler, A. (2019). Behavioral and emotional disorders and transportation noise among children and adolescents: a systematic review and meta-analysis. International journal of environmental research and public health16(18), 3336.‏

Siegle, D. (2015). Increasing student mathematics self –efficacy through teacher training. Journal of advanced Academics, 18:278-312.

Slemrod, T., Wood, L., Hart, S., & Coleman, W. (2018). Science Instruction for Secondary Students with Emotional or Behavioral Disorders: A Guide for Curriculum Development. Journal of Science Education for Students with Disabilities21(1), 82-94.‏

Watts. R.E. Pietrzak. D. (2000). Adlerian Encouragement ‘and the. Therapeutic Process of Solution-Focused Brief Therapy. Journal of Counseling & Development. 76, 4, 412-426.

Wolfe, D. A., & Mash, E. J. (Eds.). (2006). Behavioral and emotional disorders in adolescents: Nature, assessment, and treatment. Guilford Press.